2 maanden onderweg in Zweden

Wat hebben we bereikt in twee maanden tijd?

Dat is een goede vraag.

Als we eerlijk zijn: het antwoord is geduld.

Want alles hier in Zweden gaat langzaam. Héél langzaam.

En dat is soms best een uitdaging, als je met een hoofd vol plannen en een

hart vol dromen bent vertrokken.

We begonnen vol enthousiasme.

Via Facebook vonden we ons eerste huis – het leek perfect.

De eigenaren moesten er per oktober uit, en alles leek te kloppen.

Maar wij durfden het niet te kopen zonder het eerst te hebben gezien.

Een verstandige keuze, dachten we.

Toch liep het anders.

De verkopers namen een makelaar in de arm, en vanaf dat moment

veranderde de sfeer. Deze makelaar werkte niet echt mee.

Hij eiste dat we eerst een Zweedse bankrekening zouden openen.

Maar dat kan alleen met een getekend koopcontract.

Dat contract kregen we niet.

Daarop besloten we naar Skatteverket in Lycksele te gaan

om een personnummer aan te vragen. Een simpel nummer, zou je denken.

Maar het blijkt de sleutel te zijn tot álles in Zweden —

en het kan weken, soms maanden duren.

3 tot 12 weken, zeiden ze.

Wij zijn inmiddels 8 weken verder, en de stilte in de brievenbus is oorverdovend.

De makelaar stelde toen voor om een tijdelijk nummer aan te vragen.

Maar dat kan niet meer als je al een persoonnummer hebt aangevraagd.

Dat had hij moeten weten. Het gaf ons veel stress.

We merkten dat dit niet de juiste samenwerking was —

en besloten verder te zoeken.

Via Hemnet vonden we nieuwe huizen.

We bleven volhouden, en dat werd beloond.

Want we hebben inmiddels getekend voor een ander huis.

Deze keer met een makelaar die echt meedenkt,

die helpt, en zelfs de aanvraag voor een

Zweedse bankrekening heeft opgestart.

Sinds 2024 zijn de regels flink aangescherpt.

Banken mogen geen fictieve persoonnummers meer aanmaken,

en makelaars mogen geen geld aannemen van buitenlandse rekeningen.

De boetes zijn hoog, en niemand wil dat risico nemen.

Alles draait hier om vertrouwen en controle.

En dus: geduld.

Maar — en dat is het mooie —

we hebben een huis.

De eerste handpenning is betaald.

Nu is het wachten op die ene brief van Skatteverket,

met ons eigen Zweedse nummer erop.

Daarna kunnen we verder met de bank,

de betaling afronden,

en eindelijk de sleutels in ontvangst nemen.

Het voelt soms alsof we in een Zweeds sprookje zijn beland —

alleen met wat bureaucratische trollen op ons pad.

Maar zoals elk goed verhaal:

het komt goed. Langzaam. Stap voor stap. Op z’n Zweeds.

Inmiddels hebben we een fantastisch huis gehuurd!

Want na 3 weken met 2 honden hadden we wat rust nodig. Vooral een douche, sauna, openhaard of gewoon een bank om lekker op te hangen met een boek (inmiddels 11 boeken gelezen)