Dromen waarmaken - een persoonlijk verhaal

Dromen najagen klinkt groots en romantisch, maar de werkelijkheid is vaak complexer. Emigreren doe je niet zomaar. Het begint als een verlangen, een gedachte die langzaam groeit. Bij ons heeft dat proces echt een aantal jaar geduurd.

We willen meer rust, ruimte, natuur maar ook meer balans in ons leven. Steeds vaker voelen wij ons gevangen in een leven dat niet meer bij ons past. Toch is zo’n beslissing er niet ineens. Je kijkt elkaar steeds vaker aan met dezelfde vraag: Durven we dit echt?

De moeilijkste keuze is niet wáár je naartoe gaat, maar wat je achterlaat. Onze kinderen zijn inmiddels volwassen en hebben hun eigen leven opgebouwd. We zijn ongelooflijk trots op wie ze zijn geworden. Toch doet het pijn om fysiek verder van ze weg te zijn. Je mist straks de spontane koffiemomenten, een onverwachte knuffel, hun verhalen aan de keukentafel.

Ook onze ouders reageerden met gemengde gevoelens. Eerst verdriet, onbegrip misschien zelfs. Maar gaandeweg zagen ze hoeveel deze stap voor ons betekent. Dat het geen vlucht is, maar een bewuste keuze voor een ander leven. Ze gunnen het ons. En dat is misschien wel het mooiste cadeau.

Emigreren is afscheid nemen, maar ook opnieuw beginnen. Het is durven kiezen voor jezelf, voor je relatie, voor een leven dat klopt met wie je bent.

Onze droom is geen droom meer. Het is een plan. En dat plan wordt werkelijkheid. Langzaam, stap voor stap. Zoals het hoort.