“Tussen Hoop en Realiteit: Emigreren is Niet Alleen Een Verhuisdoos Inpakken”

Hoe voelt het om te leven tussen twee werelden – nog niet weg, maar ook niet meer helemaal hier?

Emigreren klinkt vaak als een spannend avontuur. En dat is het ook. Maar wat niemand je vertelt, is hoe emotioneel het traject kan zijn. Het wachten. Het plannen. De oneindige to-dolijst. De onzekerheden. De ochtenden waarop je vol energie aan de slag wilt, maar verlamd wordt door alles wat nog moet gebeuren – en alles wat je achterlaat.

Je hebt je huis in de verkoop, dozen stapelen zich op, je neemt afscheid van routines en mensen die vertrouwd zijn. En ondertussen draait de wereld gewoon door. Iedereen lijkt door te leven, terwijl jij in een soort tussenfase zit. Het voelt alsof je continu “aan” staat: regelen, loslaten, afscheid nemen, en vooral: wachten. Wachten op die ene mail. Die ene handtekening. Die bevestiging.

Uit onderzoek blijkt dat emigratie één van de meest stressvolle levensgebeurtenissen is. Niet gek dus dat je emoties alle kanten op schieten. Stress, blijdschap, twijfel, dankbaarheid en uitputting wisselen elkaar razendsnel af. Je leeft tijdelijk in twee werkelijkheden: je bent al bezig met wortels schieten in een nieuw land, terwijl je oude leven nog volop aanwezig is.

Soms voel ik me krachtig, alsof ik de wereld aankan. Ik zie mezelf al lopen in de Zweedse bossen, een nieuw leven vol rust en natuur. En dan ineens knijpt de angst in mijn maag: wat als het niet lukt? Wat als we alles hier opgeven en daar geen thuis vinden? Of ik voel me schuldig: tegenover de mensen die we achterlaten, tegenover mezelf omdat ik niet altijd ‘aan’ kan staan.

We spreken uit ervaring. Elke doos die we inpakken, draagt herinneringen. Elke stap vooruit voelt als een oefening in vertrouwen. We hebben het huis te koop gezet, praktische zaken geregeld, gesprekken gevoerd met makelaars in Zweden – en toch is er zelden een moment van volledige rust. Want pas als je echt daar bent, kun je ademhalen. Tenminste, dat hopen we.

Toch houden we vast aan onze droom. Zweden roept. Niet alleen om het landschap, maar om wat het voor ons betekent: ruimte, eenvoud, natuur en een frisse start. Een leven dichter bij onze waarden. Dus we blijven plannen, voorbereiden, keuzes maken. Steeds opnieuw.

Ben jij ook bezig met een grote verandering? Voel je de spanning tussen loslaten en vooruitkijken? Je bent niet alleen. Deel jouw verhaal met ons – of stel je vragen. Samen kunnen we elkaar steunen in de tussenfase, waarin alles in beweging is. 💬👇